اختلاف بین دو سهامدار شرکت سهامی خاص و نحوه خروج

راه های حل اختلاف بین سهامداران شرکت سهامی خاص

اختلاف بین سهامداران یکی از شایع ترین چالش های حقوقی در شرکت های سهامی خاص است. در سال ۱۴۰۵ ،با توجه به گسترش داوری تجاری در ایران، بسیاری از این اختلافات از مسیر داوری حل و فصل می شود. اما راه های متعدد دیگری هم وجود دارد که بسته به نوع اختلاف،میزان سهام طرفین و مفاد اساسنامه ،انتخاب می شوند. نکته مهم اینکه در شرکت سهامی خاص برخلاف شراکت ساده ،سهامدار نمی تواند یک طرفه از شرکت خارج شود.

گزینه های قانونی خروج از شرکت و تقسیم سهام

سهامدار ناراضی در شرکت سهامی خاص گزینه های مشخصی برای خروج دارد. ساده ترین گزینه انتقال سهام است اما در عمل ،وقتی اختلاف جدی وجود دارد، پیدا کردن خریدار یا موافقت دیگر سهامداران (در صورت وجود حق تقدم در اساسنامه) دشوار می شود. در چنین شرایطی راه های قضایی باید بررسی شوند.

1. مذاکره مستقیم بین سهامداران با کمک وکیل برای رسیدن به توافق داوطلبانه
2. میانجیگری توسط شخص ثالث مورد اعتماد طرفین
3. ارجاع به داوری بر اساس شرط اساسنامه یا توافق جداگانه
4. طرح دعوا در دادگاه برای الزام به انتقال سهام یا اثبات حقوق مالکیتی
5. درخواست انحلال شرکت از دادگاه در صورت انسداد کامل تصمیم گیری

انحلال قضایی به دلیل اختلاف سهامداران

اگر اختلاف به حدی برسد که شرکت عملاً قادر به تصمیم گیری و اداره امور خود نباشد ،سهامدار می تواند انحلال قضایی شرکت را از دادگاه بخواهد. این یک راه آخر است که محاکم معمولاً پس از اطمینان از عدم امکان حل اختلاف به روش های دیگر به آن رای می دهند. پس از انحلال ،تصفیه اموال انجام می شود و سهم هر سهامدار پرداخت می شود.

رویه قضایی ایران در سال های اخیر نشان داده که دادگاه ها تنها زمانی حکم به انحلال شرکت می دهند که تمام راه های دیگر برای رفع اختلاف ناکام مانده باشد و ادامه حیات شرکت ضرر قطعی به سهامداران وارد کند.

• سهامدار اقلیت می تواند از دادگاه بخواهد که سهامدار اکثریت را از تصمیمات ضارّ باز دارد
• اگر سهامدار اکثریت از اختیارات خود سوءاستفاده کند، دادگاه می تواند تصمیماتش را ابطال کند
• خرید سهام سهامدار ناراضی توسط دیگر سهامداران یکی از متداول ترین راه های خروج است
• در غیاب شرط داوری ،دادگاه های عمومی ایران صلاحیت رسیدگی به اختلافات شرکتی را دارند